İŞTE SELEF İMAMLARININ AHLAKI

İŞTE SELEF İMAMLARININ AHLAKI-ubeydullah arslan

İmam Şafi(r.h)
İmam Malikten(r.h) ders alırdı,
onun çok değerli talabesi idi.

İmam Şafi onu dinler,
edepten hayadan huzurunda asla ödün vermezdi.

Bir gün İmam Şafi,
yine ders alıyordu İmam Malik'in huzurunda,

İmam Malik,
bir hadisle iştigal ederken,
İmam Şafi önünde bulunan kitabın
sayfasını açmaya çalışıyordu,
öyle ki bir gözüne bakıyor
bir de ses çıkartmamak için sayfayı
yavaş yavaş açıyordu,
sonra aynı şeyi tekrar tekrar sessizce yapmak için yoruluyordu,

İmam Şafi,
rahatsız etmemek için ne zorluk çekiyordu,
ne büyük edep ve haya örneği oluyordu,
nasıl azim insanlar!

İmam Şafi,
ilim aldığı hocasını çok severdi,
bu sevgiye rağmen اختلاف مالك والشافعي "Malik ve Şafinin arasındaki ihtilaf" adlı bir eser yazdı. İlkin İmam Malik'in adını yazdı sonra kendi adını ekledi.

Aralarında fıkhi ihtilafa rağmen,
sevgi, saygı, tevazu, merhamet asla eksilmedi.

İmam Şafi'nin
yanında alimler zikrolunduğunda,
O şöyle derdi:
İmam Malik bir yıldızdır,
Allah'ın kullarına gönderdiği bir hüccetidir,
semanın altında onun eseri Muvatta'dan
daha sahih bir eser yoktur.

Birbirlerini hayır yolda överlerdi ve severlerdi.
Birbirlerine cesaret ve umut aşılarlardı.

İmam Şafi'ye,
ilim kimdedir? diye sorulduğunda
ilim İmam Malik'de der ve eklerdi:
"لولا مالك وابن عيينة لذهب العلم من الحجاز"
"Malik ve İbn Uyeyne olmazsa mutlaka Hicaz'ın ilmi gider."

İmam Şafi'nin ardından,
talabesi İmam Ahmed(r.h.) geldi,
O da ondan ders aldı,
uzun yıllar hadis ve fıkıh dersleri öğrendi.

جزاء من جنس العمل
Mükafat yaptığın amelin gibidir sözünün gereği
İmam Şafi, hocasına sadık kaldı, Ahmed bin hanbel'de ona sadık ve saygılı oldu.

İmam Ahmed'de hocasına saygılı idi,
öyle ki yanından ayrılmaz,
her sözünü bir altın kelime gibi görürdü.
(burada duygulandım.......)

İmam Ahmed'de hocasına
bazı konularda ihtilaf etti,
fakat asla onu incitmedi,
karşısına alıp tartışarak üstün gelmeye çalışmadı.

İmam Ahmed,
İmam Şafi hakkında derdi ki:
"والله ما بت ليلة ثلاثين سنة إلا ودعوت فيها للشافعي"
 "Otuz sene bir gece yok ki Şafi için dua etmemiş olayım"

İmam Ahmed,
ihtilafına rağmen çokça dua ederdi,
bir gün Ahmed bin hanbel'in oğlu
çokça anılan Şafi de kimdir? diye sordu,
İmam Ahmed şöyle dedi:
"يا بني كان الشافعي كالشمس للدنيا وكالعافية للناس،
Ey Oğul! Şafi dünya için güneş, insanlar için sıhhat idi.

İmam Şafi ne diyordu talabesi için
ağlayabilirsek ağlayarak bu söze dinleyelim:
"لقد تركت بغداد وما خلفت فيها أورع ولا أعلم ولا أهدى من أحمد بن حنبل"
Bağdat'ı terk ettiğim de, Ahmed Bin Hanbel'den daha vera, daha iyi bilen, daha iyi rehber bir kimseyi bırakmadım"

Selef imamları aralarında merhametli idi
birbirlerini çok sever haklarında asla olumsuz bir şey konuşmazlardı.

Selef ahlakı işte budur kardeşim,
her bir büyük imamlar birbirine ihtilaf duymalarına rağmen kırıcı ve hakaret edici değildi.

Selef ihtilafı tadında bırakırdı, şimdi ise tadını tuzunu koymadılar.
bakara 256 hafızları önüne gelen müslümanı, alim olsun davetçi olsun ayırmaksızın tekfir etmeye başladı.

Allah'ım bize faydalı bir ilim ve ahlak ver
bizi birbirimize sevdir,
bizi edeplendir,
davetçi et.

Aramızda başgösteren ihtilaflarda
bize merhamet,
edep,
adalet,
tevazu ver
sen aramızı düzelt,
bizi birbirine kenetle,
bizi selefimiz gibi yüce bir edeple muhafaza et.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !